Παραστάσεις

Cabaret Voltaire
Θάλασσα π’ αρμενίζουνε έρωτες στα νερά σου - Κριτική της Μαρίας Κυριάκη (στο περιοδικό «Επί σκηνής»)
Θάλασσα π’ αρμενίζουνε έρωτες στα νερά σου
Κριτική της Μαρίας Κυριάκη (στο περιοδικό «Επί σκηνής»)
Δραματουργική σύνθεση της Μαίης Σεβαστοπούλου
Η Μαίη Σεβαστοπούλου συνέθεσε μια δραματουργία η οποία περιλαμβάνει δικά της κείμενα καθώς και κείμενα των Καζαντζάκη, Ουράνη, Καββαδία, συμπλέκοντας αρμονικά τις διαφορετικές διηγήσεις, γλώσσες, εικόνες και ρυθμούς έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα σύνολο μέσα στο οποίο ιχνογραφούνται δράσεις και χαρακτήρες ενώ παρεμβαίνουν μελωδίες και τραγούδια σε στίχους των Ουράνη, Παπαδιαμάντη και Δροσίνη.
Περισσότερα...
 

Κριτική της Μαρίας Μαρή , στην εφημερίδα ΑΥΓΗ – 29 Μαΐου 2011

για το έργο «Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως».

Είναι τόλμημα να σκεφτεί κανείς να επέμβει στα κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το επιχείρησε με επιτυχία η Μαίη Σεβαστοπούλου, σ’ έναν μυσταγωγικό χώρο, στο πατάρι του Cabaret Voltaire, με στόχο να δοθεί η προσωπικότητα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και ειδικά η ευάλωτη αυτή πλευρά της ζωής του, η σχεδόν πλατωνική, ο έρωτας, ο ανεκπλήρωτος, ο ανικανοποίητος, όμως ο τόσο βαθιά και ουσιαστικά ριζωμένος. Όπως ο ίδιος έλεγε: «οι αμαρτωλοί αγαπούνε αληθινά». Οι τέσσερις αδελφές του, με το αχνό φως των κεριών, με ψιθύρους, θυμούνται και αναμοχλεύουν, αναπαριστούν κομμάτια από τη ζωή του αδελφού τους. Οι ηθοποιοί μπαίνουν σε όλους τους ρόλους, αντρών και γυναικών, για να ξεδιπλώσουν τη φυσιογνωμία αυτού του βαθιά θρησκευόμενου και μορφωμένου ανθρώπου, για να διατρέξουν τη ζωή του τη φτωχική, στη Σκιάθο και στην Αθήνα….
…. Η Μαίη Σεβαστοπούλου μπόρεσε να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο κείμενο. Η σκηνοθέτις παρενέβη στην εκφραστική ενότητα του έργου του Παπαδιαμάντη, χωρίς να καταστρέψει την ελκτική και υποβλητική του δύναμη. Οι διάλογοι διατήρησαν το ύφος του συγγραφέα, για να γίνουν ένα θεατρικό κείμενο, μια επιτυχημένη σύνθεση όλων των δεδομένων της ζωής του, μέχρι το θάνατό του και να αναφερθεί σκηνικά μεγάλος αριθμός έργων του. Μπόρεσε να αναδυθεί ακόμα και το χιούμορ του.
 

ΤΕΤΑΡΤΗ, 11 ΜΑΪΟΥ 2011

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΑΚΗ ΣΤΟ ΒLOGSPOT ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΑΠΟ ΚΕΡΙ

Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως στο Cabaret Voltaire


….Για την παράσταση ήθελα να γράψω και καθυστέρησα σε αυτό τον τεράστιο πρόλογο για να τονίσω το μέγεθος του εγχειρήματος με το οποίο καταπιάστηκε η Μαίη Σεβαστοπούλου, δηλαδή ένα στοχαστικό - λογοτεχνικό πορτρέτο του Παπαδιαμάντη, μια λογοτεχνική βιογραφία του, με δραματοποιημένα αποσπάσματα από τα διηγήματά του και από μαρτυρίες της ζωής του, σχολιασμένα – υπομνηματισμένα σχεδόν - από τον τραγικό χορό των τεσσάρων αδελφών του – Ουρανία, Χαρίκλεια, Κυρατσούλα, Σοφούλα – θύματα και αυτές της ίδιας μοίρας και των επιλογών του, θύματα της κοινής μοίρας όλων των κοριτσιών του νησιού…
Περισσότερα...
 

Κριτική του Πάρι Τακόπουλου

Περιοδικό «Ηλιαία» Μάϊος 2011 για το έργο «Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως»

…Και το όνομα αυτού του έργου για τον Παπαδιαμάντη  : «Ο Αλέξανδρος ηγάπησεν ματαίως» διά χειρός Μαίης Σεβαστοπούλου, της αεί νεον- ανανεουμένης, ηθοποιού, σκηνοθέτιδος  κ α ι  συγγραφέως. Η Μαίης Σεβαστοπούλου το έτερον ήμισυ της θεατρικής ομάδος «Θ ε ώ ρ η σ η», το από πολλών ετών δημιούργημα του παλαίμαχου νέου, Γιώργου Χατζηδάκη, του στήσαντος μαζί της, εδώ και μερικά χρόνια στο Cabaret Voltaire, στο Μεταξουργείο, ένα αξιοζήλευτο θεατράκι -απόκτημα για το διψώντα διά πόσιν και θεάματος αθηναϊκό κοινό, επιχειρεί αυτή τη φορά – τέταρτη αν δεν κάνω λάθος –* μέγα συγγραφικό άλμα εις βάθος, με τον αγαπήσαντα ματαίως Αλέξανδρο, σπάζουσα εις ύψος ρεκόρ στην πολυδιάστατη σταδιοδρομία της.
Περισσότερα...
 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΑΥΓΗ» Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ                         του Λέανδρου Πολενάκη

Για το έργο «Η επιστροφή της μαντάμ Ανιές»

Αφήνοντας προσωρινά τις θεατρικές σκηνές μεταφερόμαστε στον χώρο των μπαρ που φιλοξενούν παραστάσεις. Στο «Cabaret Voltaire» του Μεταξουργείου, η Μαίη Σεβαστοπούλου δίνει με την ομάδα της («Θεώρηση») τη συνέχεια του περσινού της έργου («Περμαγκανάτ») που έχει τον τίτλο «Η επιστροφή της Μαντάμ Ανιές». Σ’ αυτό, μας μεταφέρει σε έναν οίκο ανοχής κάπου στο Μεταξουργείο, παραμονές της κήρυξης του πολέμου του ’40 για να παρακολουθήσουμε τη ζωή  τεσσάρων «κοριτσιών»… που σίγουρα είναι διαφορετικά, συγχρόνως όμως δεν διαφέρουν πολύ από τα άλλα, τα «κανονικά». Σημαδεμένα από την ανελέητη ιστορία, με τους έρωτες και με τις απογοητεύσεις, με τις χαρές και με τις λύπες τους, είναι ένας ολόκληρος μικρόκοσμος που στήνει μπροστά στα μάτια μας η Μαίη Σεβαστοπούλου, χωρίς να χρυσώνει το χάπι του «αρχαιότερου». Πρόκειται για ένα «έργο εποχής»  με γνήσια, αυθεντική νοσταλγία. Ένα έργο προεπιλεγμένα «μελό», που όμως μπορεί ακόμη και να αυτοσαρκάζεται, με τραγούδια της εποχής εκτελεσμένα ωραία, εξαιρετικά καλόγουστο και θαυμάσια διδαγμένο από τη Σεβαστοπούλου. Παιγμένο από την ίδια… ως άψογης «Μαντάμ Ανιές», με τον Κώστα Παίδαρο που έχει και την ευθύνη της μουσικής επιμέλειας, τον νεότατο, υποσχόμενο Βαγγέλη Δουκουτσέλη και τέσσερις προικισμένες νεαρές τυπίστες (Μαρία Δαβίλλα, Χριστίνα Παπαβασιλείου, Ειρήνη Στρατηγοπούλου, Πελαγία Φυτοπούλου).
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL